Nieuwe Tijd:
Volgens de astrologen staan we aan het begin van een nieuw tijdperk: het waterman tijdperk. De beweging van het lentepunt vertelt ons in welk tijdperk we ons bevinden. Dit lentepunt is nu geleidelijk aan zich van vissen naar Waterman aan het bewegen. Eigenlijk iets heel bijzonders, want zo'n verschuiving komt maar eens in de 2000 jaar voor.
Veel mensen denken dat deze nieuwe tijd (new age) een tijd van onvoorwaardelijke liefde is en dat het lijden gestopt is (tegelijk met het tijdperk vissen). We zouden weer terug gaan naar de bron van ons bestaan.
Of dit echt zo is? Ik durf het niet te zeggen. Wel denk ik dat steeds meer mensen ervan overtuigd raken dat er meer is dan het aardse bestaan en dat we steeds meer accepteren dat niet alles te verklaren is.

Nieuwetijdskinderen:
Dit zijn kinderen die in deze 'nieuwe tijd' geboren zijn. Eigenlijk bedoelen we niets anders dan; spiritueel gevoelige kinderen. Deze kinderen zijn gevoeliger dan andere kinderen en hangen vaak nog heel erg aan het leven wat ze hadden voordat ze geboren werden. Dit kan zich uiten in teruggetrokkenheid, drukte, fantasievriendjes, anti-autoritair, praten over overledenen (mijn vorige ouders), extreme hang naar de natuur enz.
Deze kinderen worden vaak als eigenwijs bestempeld, omdat ze een hele sterke innerlijke waarheid en wijsheid hebben waar ze heel erg zich aan vastklampen.



Misverstanden:
Er heersen nog heel veel misverstanden over dit onderwerp. De grootste fout die op dit moment gemaakt wordt is dat kinderen met de diagnose ADHD direct het 'stempel' nieuwetijdskind krijgt opgeplakt en andersom. Ook denken veel mensen dat dit een 'psychisch' probleem is, wat een therapeut wel even kan verhelpen.
Deze kinderen zijn niet meer bijzonder dan andere kinderen en willen al helemaal niet op een voetstuk geplaatst worden. Ze willen enkel begrepen worden. Dat is ook niet altijd makkelijk, omdat veel ouders met dingen geconfronteerd worden die helemaal nieuw voor ze zijn.
Als je kind als 4-jarige begint over zijn vorige ouders en je gelooft zelf niet in reïncarnatie, dan neem maar van mij aan dat je schrikt en in eerste instantie niet weet wat je ermee aan moet.

Hoe moet je hiermee omgaan:
Als eerste: laat je kind in zijn waarde. Als hij verteld over zijn vorige leven, zijn fantasievriendje of het gesprek met zijn overleden opa, probeer hem dan te geloven of toon gewoon interesse. Laat het kind in ieder geval niet geloven dat het 'gek' of  'anders' is.
Laat je kind zich ook niet bijzonder voelen. Hij zit daar zelf ook niet op te wachten; hij wil alleen begrepen worden en 'normaal' zijn.
Natuurlijk blijft het een kind en moet het (net als alle kinderen) leren met andere kinderen te spelen en te luisteren naar de ouders, meesters en juffen of de op dat moment verantwoordelijke.

Te veel ophef:
Naar mijn bescheiden mening wordt er teveel ophef gemaakt over nieuwetijdskinderen. Ik ben de eerste om toe te geven dat sommige kinderen meer prikkels opvangen dan anderen en dat er kinderen zijn die zich anders gedragen dan het 'doorsnee' kind. Alleen ben ik ervan overtuigd dat deze kinderen al honderden jaren geboren worden.
Als je aan het begin van de 20e eeuw een gezin had van 7 (of nog meer) kinderen, dan had je geen tijd om na te denken over iets als spiritualiteit. Dan maakte je je eerder zorgen of je wel genoeg te eten had 's avonds. Ook als je kind wilde vertellen over zijn vorige leven, dan werd hem al vlug duidelijk gemaakt dat er nog een hele boel werk gedaan moest worden en dat hij maar beter kon zorgen dat hij 's avonds wat te eten had. Mensen gingen toen heel anders om met hun kinderen en dus kreeg een kind ook niet te gelegenheid om over zoiets te praten.
Wilde een kind hier toch over praten, dan werd het verteld dat het gek was en zich niet zo moest aanstellen.
Hoeveel mensen zouden in het 'gekkenhuis' gestopt zijn omdat ze anders waren dan anderen?